مناجات با صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه در ایام پیروزی انقلاب
برخـیـز و در تـمام جـهـان انقـلاب کن روی سـپاه عـاشق خود هم حساب کن مـا مـلـت امــام حـسـیـنـیـم و بـا تـوأیـم شـاگـردهای پـیـر خُـمـیـنـیـم و با توأیم چشم انتـظـار بـاغ پُر از گـلـشـن توأیم چشم انتظار بیست و دوی بهـمن توأیم این انقلاب، چشمهای از انقلاب توست پیـروزیاش مـقـدمـۀ فـتـح باب توست ای نور محض! وعدۀ صادق خود تویی چـشمِ امـید این همه عـاشـق خود تویی بنشان به خاک، خاک سیاه؛ آن سپاه را بـرهـم بـزن صـلابـت کـاخ ســیــاه را چیزی به انتـهـای سـیـاهی نمانده است والفجر... تا طلوع تو راهی نمانده است |